W dniu dzisiejszym (16.04.2026 r.) TSUE wydał, aż trzy wyroki w sprawach dotykających problematyki roszczeń Banków o zwrot kapitału w ramach sporów dotyczących kredytów waloryzowanych kursem waluty obcej/denominowanych do waluty obcej. Wyroki zapewne będą przedmiotem jeszcze pogłębionych analiz, ale przedstawiamy podstawowe wnioski. W trzech wyrokach TSUE dokonał wykładni przepisów krajowych w zakresie zgodności z art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz zasady skuteczności, przy uwzględnieniu prawa do sądu, a także zasad proporcjonalności i pewności prawa.
- Wyrok C-752/24 (Jangielak)
TSUE wskazuje w wydanym wyroku, iż wytoczenie przez przedsiębiorcę powództwa o zwrot świadczeń spełnionych w ramach umowy kredytu będącej przedmiotem odrębnego postępowania wszczętego przez konsumenta w celu stwierdzenia nieważności tej umowy ze względu na nieuczciwy charakter zawartych w niej warunków, przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia tego przedsiębiorcy przed ostatecznym zakończeniem tego ostatniego postępowania
TSUE opowiedział się zatem o skuteczności wytoczenia powództwa Banku o zwrot kapitału w kontekście przerwania biegu przedawnienia dla takiego wierzytelności. Oznacza to w pełni dopuszczalną konstrukcję praktyki stosowanej przez Banki – dochodzenia zwrotu kapitału przed rozstrzygnięciem sporu konsumenta (tj. przed rozstrzygnięciem kwestii nieważności umowy).
2. Wyrok C-753/24 (Rzepacz)
TSUE opowiedział się za możliwością uwzględnienia powództwa przedsiębiorcy o zwrot od konsumenta świadczeń wypłaconych mu na podstawie umowy kredytu nieważnej ze względu na zawarte w niej nieuczciwe warunki, nawet jeśli upłynął termin przedawnienia roszczenia tego przedsiębiorcy o zwrot tych świadczeń (oczywiście pod warunkiem że przy stosowaniu tego przepisu sąd ten podejmie wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, by wykonywanie praw przyznanych konsumentowi przez tę dyrektywę nie było nadmiernie utrudnione lub praktycznie niemożliwe).
3. Wyrok C-901/24 (Falucka)
TSUE opowiedział się za tym, że nie stoi na przeszkodzie uznanie skutku przerwania biegu terminu przedawnienia przedsiębiorcy poprzez oświadczenie konsumenta złożone w ramach postępowania wstępnego mającego za przedmiot żądanie stwierdzenia nieważności umowy kredytu zawierającej nieuczciwe warunki, zgodnie z którym to oświadczeniem ów konsument jest świadomy, że z powodu tego stwierdzenia nieważności będzie on zobowiązany do zwrotu świadczenia, które otrzymał od przedsiębiorcy.
Oznacza to, że oświadczenia konsumenta składane w toku procesu nakierowanego na unieważnienie Umowy – w którym konsument akceptuje skutki faktyczne i prawne mające wynikać ze stwierdzenia nieważności umowy – wiążą się w swoich skutkach z również ze skutecznym przerwaniem biegu terminu przedawnienia roszczenia Banku o zwrot kapitału.